Έρωτας και συναισθηματική ισορροπία.

Ο έρωτας κάνει τον άνθρωπο να αφήνει το φαγητό του,τον ύπνο του,τη δουλειά του,την ησυχία του.Πολλοί άνθρωποι φοβούνται επιειδή όταν έρχεται ,γκρεμίζει ό,τι παλιό βρίσκει μπροστά του.Κανείς δεν θέλει να αποδιοργανώνεται ο κοσμος του.Γι'αυτο πολύς κόσμος κατορθώνει να θέτει υπο έλεγχο αυτν την απειλή,και να κρατήσει όρθιο ένα σπίτι η μια σχέση που έχει πλέον ρημάξει.Είναι οι μηχανισμοί των περασμένων πραγμάτων.Άλλοι άνθρωποι σκέφτονται ακριβώς το αντίθετο.Παραδίνονται χωρίς δέυτερη σκέψη,προσδοκώντας να βρούν στον έρωτα τις λύσεις για ολα τους τα προβλήματα.Φορτώνοντας στον άλλον όλη την εύθυνη για την ευτυχία τους και το φταίξιμο για τη δυστυχία τους.Είναι πάντα μεσα στην ευφορία εαν εχει συμβεί κατι υπέροχο η μέσα στην κατάθληψη επειδή έγινε κάτι απροσδόκητο και τα κατέστεψε ολα.Έτσι λοιπόν καί στις δυο περιπτώσεις δημιουργείται ενα φαύλο κυκλο απελπισίας και απώλειας.Πόσο ευκολο είναι λοιπον να διατηρίσουμε τηη συναισθηματική ισορροπία και σταθερότητα μέσα στον έρωτα?Κατα πόσο είναι αυτο δυνατό?

Η ζωή μας ...ένα θέατρο

Η ζωή μας είναι μόνο μία, και μάλιστα μικρής διάρκειας. Αυτο το θέατρο μπορούμε να το παίξουμε μόνο μια φορά. Χωρίς πρόβα, χωρίς δοκιμή. Γι' αυτό πρέπει να το παίξουμε όσο καλύτερα μπορούμε και για μας τους ίδιους και για όσους αγαπάμε.

Εμείς γράφουμε το σενάριο που μας αξίζει. Εμείς φτιάχνουμε τα σκηνικά που μας αρέσουν. Εμείς επιλέγουμε τους ηθοποιούς. Εμείς είμαστε οι πρωταγωνιστές και ταυτόχρονα και οι θεατές. Στο τέλος εμείς θα το απολαύσουμε ή δε θα το απολαύσουμε. Εμείς θα το χειροκροτήσουμε ή δε θα το χειροκροτήσουμε.”

Όπως αναφέρει και ο Δημήτρης Μπουραντάς η ζωή μας είναι μόνο μια και μάλιστα όχι ατελείωτης διάρκειας,και αυτό δυστυχώς δεν το συνηδειτοποιούμε πάντα και κάποιες φορές όχι εγκαίρως. Μπορεί και να μη το συνηδειτοποιήσουμε ποτέ. Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο,πρέπει να εκμεταλλευόμαστε κάθε στιγμή που περνάει!

Οι επιλογές μας σίγουρα καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό το “θέατρο” της ζωής μας. Αυτό που μένει να κάνουμε είναι να πάρουμε την ζωή στα χέρια μας, να κάνουμε όσο το δυνατόν τις πιο κατάλληλες επιλογές και να περάσουμε όσο μπορούμε καλύτερα και πιο κοντά σε όσα θέλουμε.Λίγο ή πολύ, όλοι μας σχεδόν είμαστε αποτελέσματα των επιλογών μας. Συνεπώς, η κατανόηση της ελευθερίας να επιλέγουμε είναι προϋπόθεση για να ζήσουμε την ζωή μας και να μην την αφήσουμε να μας ζήσει αυτή. Να δημιουργήσουμε το πεπρωμένο μας και να μην αφήνουμε να μας το δημιουργούν οι άλλοι. Να ζήσουμε δηλαδή μια ζωή που, αν ήταν να την ξαναζήσουμε, θα θέλαμε να είναι η ίδια.Σίγουρα είναι πολύ εύκολα να τα λέει όλα αυτά κανείς αλλά πολύ πιο δύσκολο να τα κάνει πράξη στην καθημερινή του ζωή. Όμως στο χέρι μας είναι να το προσπαθήσουμε! Αρκεί να το συνηδειτοποιήσουμε αλλά και να το εξασκήσουμε καθημερινά!

Τα παραπάνω αποσπάσματα είναι από το βιβλίο του Δημήτρη Μπουραντά “Όλα σου τα ‘μαθα, μα ξέχασα μια λέξη”

Constiinta de sine sau Esenta propriei valori.

Costiinta de sine sau Esenta propriei valori este acea stare intellectuala care ne poate oferi atit linistea cit si fericirea spirituala.Pentru a cuceri-o insa,avem nevoie sa omitem patru etape de baza.

In prima etapa,este distinctia.Descoperind propria pe identiate reusesc sa accept diversitatea celor dinjur.Inteleg ca fiecare noi este deosebit iar nevoile mele nu este neaparat sa coincide cu a ‘’vecinului’’ meu.

Mergind la cea de a doua pe care o numim ‘’Constientiazare’’ si se realizaza printr-o privire sincera a eului meu si o profunda introspectie ,descoper propria mea personalitate si o accept exact in modul care ea se manifesta.Astfel,folosind tehnica de auto-observare si urmarind reactiile mele cit si cauzele care le guverneaza,ma eliberez de orice vinovatie si accept libertatea de a face greseli.Zi cu zi cunosc cite o mica parte din mine.Mare,mica,positiva sau negativa,inteleg propriile mele slabiciuni si factorii ce le cauzeaza. Ma indemn sa intru in contact cunoi experiente si ma supun la diferite mentiuni,avind ca scop descoperirea modului in care actionez in situatii marginale.

Conoasterea de sine insa,nu are de a face numai cu descoperirea si explorarea lumei launtrice a unui individ ci necesita sa afli cum te vad si cei din jur.Chiar daca opiniile lor pot fi gresite.

In final,analizez diferenta care exista intre propriile mele ‘’stiu’’ si propriile lor ‘’cred’’ si care este cauza acestui decalaj. Incerc sa elimen aceasta rupture si depun eforturi pentru a imbonatati atit relatia mea cu ceilalti cit si cu propria mea persoana.

Devin un om mai bun pentru mine ,pentru familia mea,prietenul meu,partenerul meu de viata cit si intregii societati, deschizind astfel un drum spre dragoste si intelepciune.

''Factori care influenteaza formarea personalitatii''

Personalitatea este suma tuturor atributelor particulare mentale și spirituale care dirijeaza comportamentul unui individ. Cu cit mai implicat este adolescentul în căutarea propriei identității cu atit personalitatea sa devine mai puternica.Pentru a obtine insa o cunoastere expermentala a eului nostru la mai multe niveluri este necesar sa procesam conflictele noastre interne intr-un mod constructiv si sa dezvoltam libertatea in exprimarea gindurilor si emotiilor noastre.Sa imbunatatim relatiile cu oamenii care ne inconjoara si mai ales cu noi insusi.

Influenta literaturii in formarea personalitatii unui adolescent este evidenta, precum atit reactiile personajelor literare cit si modele de comportare care sunt create si prezentate de catre autor poate ajuta cititorul in confruntarea cu dificultati si problem personale. Citind compozitiile dieversilor scriitori,poeti,I se da posibilitatea de a intelegemai bine sentimentele similare sau total diferite de a lui.Extragem idei,concepte si filosofia de viata adaptindule la situatia noastra.Astfel comportamentul nostrum devine o reflctare a scriitorului pe care il consideram ‘’model’’.Toti oamenii in subconstientul lor isi aleg un model pe care incearca sa il emite,sa il urmeze si sa il depaseasca ca in sfirsit sa il iubeasca si sa il apere. Standartele alese sunt confirm personalitatii,caracterului ,valorilor adolescentului contribuind la dezvoltarea morala,intelectuala si sociala a individului .

Rol pivot in dezvoltarea personalitatii omenesti joaca si mediul inconjurator.Persoanele cu care ne aflam in contact zi de zi si experientele pe care le acomulam de-al lungul anilor sub influenta experientelor din mediu social dezvolta un sistem de tendinte,dorinte ,valori si forme de adaptare care caracterizeaza persoana data si ii ofera unicitatea sa. Pentru a fi unic este necesar sa te ciocnesti cu familia,cu societatea care incearca sa impuna o identitate falsa chiar si cu tine insa e bine inteles ca acesta este unicul mod de a fi tu insuti.

Ce este arta?

Arta este asamblul creativitatilor umane bazate pe intelegerea spirituala,tratarea si reabilitarea experientelor obisnuite acomulate zi de zi ,in raport cu contextual social,cultural,istoric si geografic.Arta se bazeaza pe experienta si talent.O inerpretare mai extinsa a termenului folosit pentru a determina procesul ,al carui produs este ceva nefiresc ,ce urmeaza legile autorului.Procesul,organizarea,si inspiratia pentru a incerca sa surprindem emotiile si sentimentele sunt elemente cheie de expresie ale artei.

Ar fi putut semana cu un fenomen social,insa el se poate considera aproape unul natural,cum ar fi un relief vulcanic.Nu inregistreaza istoria si nici nu o formeaza ,nici nu procedeaza epocii in care se afla.Nici nu o urmeaza.Arta este dragostea in cel mai extins sens al cuvintului,este expresia si revarsarea de exhaustivitate.Nu asculta de teorii,pe care le neaga mereu.Are logica sa proprie si nu poate fi interpretata prin cuvinte.Nu este militanta sau pasnica ,ea e ca vintul ce uneori poate fi acerba si aspra iar uneori senina.

Arta nu educa,nu formeaza,face ceva mai mult.Te conecteaza cu misterul existentei.Nu aduce nici o dreptate fiindca se afla dincolo de ea . Arta apartine tuturor nevinovatilor ,indifferent de unde nu se ar afla.In inchisoare ori in cabinetul unui director de afaceri.

Arta se adreseaza oamenilor liberi chiar daca definitia lor poate deveinI foarte dificila . Arta nu se interpreteaza nici prin politica nici prin manifeste artistice . Scolile,discutiile ,revoltele sociale ,filozofiile si operele se ocupa numai cu stimularile care le formeaza arta. Insa definitia ei nu poate fi interpretata absolut.

Arta nu are de a face cu maketing-ul,cu licitatile si cu locurile disponibile. Pestera lui Lascaux nu a fost o galerie.Artistii adese ori nu stiiau daca ceea ce fac e bun sau rau.Rareori cind pionerii se considera pioneri. Multe lucruri imita arta si multi imita artistii.Multi artisti raspund la intrebari care nici nu suspecta. Raspund la oameni care nu cunosc intrebarea.Alta este educatia si alta cultura spiritului. Arta poate fi interpretata numai prin arta,cum pianistul isi interpreteaza composzitia muzicala. Ea nu progreseaza,doar isi schimba chipurile si modurile de a spune acelas lucru. Arta e ceva foarte simplu si artistul un intelept. Inteleapta si bunica din apartamenult vecin,Intelept probabil si presedintele academiei.

Priviti fetele oamenilor in timp ce trec pe drum.Priviti paretii dezbracati cu postere rupte,si sloganuri pline de culori.Priviti norii zdrentuiti cind soarele apune.O sa faceti un inceput bun si exista si speranta sa puteti simti si lucrarile din toate epocile. Mesajul operei de arta este mereu unul poetic.Nu e neaparat sa il simtiti nici sa iubiti arta.

Pur si simplu este un privilegiu.

Αυτογνωσία

Αυτογνωσία είναι εκείνη η κατάσταση που μας προσφέρει την απόλυτη γαλήνη και ευδαιμονία της ψυχής και του πνεύματος .Μέσα απο αυτήν οδηγούμαστε στην  τελειότητα  καταφέρνοντας τον σκοπό της γήινης ύπαρξης.

Για να τον κατακτήσουμε όμως και τελικά να απελευθερώσουμε τον εαυτό μας απο κάθε είδους δεσμό που μας κρατά εγκλωβισμένους,έχουμε αναγκη να προχωρίσουμε σε τεσσερα βασικά βήματα.

Σε πρωτο στάδιο έχουμε τη διάκριση . Ανακαλύπτω την δική μου ταυτότητα  και αποδέχομαι  τη διαφορετικότητα του άλλου. Αντιλαμβάνομαι πως ο καθένας απο εμάς είναι ξεχωριστος,μοναδικός και οι δικές μου ανάγκες και επιθυμίες δεν είναι απαραίτητο να ταυτιστούν με αυτα του διπλανού μου.

Στη συνέχεια περνάω σε ενα δεύτερο βήμα .Που το ονομάζω  ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗ .Η συνειδητοποίηση απαιτεί μια ειλικρινή ματιά στον εαυτο μου και βαθιά ενδοσκόπηση .Ανακαλύπτω ποίος είμαι και τον αποδέχομαι ετσι όπως ακριβως  είναι. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιώ την τεχνική της αυτοπαρατήρησης . Παρακολουθώ τις αντιδράσεις μου και τα αίτια τα οποία τα προκαλούν. Απαλάσσω τον εαυτό μου απο ενοχές και δίνω την ελευθερια στο εγώ μου να κανει λάθη. Καθημερινα γνωρίζω και ενα μικρο τμημα του εαυτού μου.
Μεγάλο,μικρό,θετικό,αρνητικό,δυνατό, αδύναμο κοκ. Προσπαθώ να κατανοήσω τους φόβους μου και τα αίτια που τα προκαλούν. Δεν ξεχνάω ποτέ να επιδοκιμάζω τον εαυτό μου. Τον προτρέπω να έρθει σε επαφή με καινούριες εμπειρίες και τον υποβάλλω σε διαφορες επιδοκιμασίες με σκοπο να ανακαλύψω πως λειτουργώ σε καταστάσεις οριακές.

Η ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΟΜΩΣ δεν εχει να κάνει μονο με εσωτερική ανακάλυψη αλλα απαιτεί να γνωρίσουμε και το πως μας βλέπουν οι άλλοι. Ακόμη και  αν έχουν άδικο .  Δεν σημαίνει πως τα σχολια τους θα είναι πάντα εύστοχα,ωστόσο η ματιά των άλλων ανθρώπων αν και υποκειμενική,εχει πολλά να σου προσφέρει. Δεν χάνω ποτέ την ευκαιρία να αξιποιήσω την  οποιαδήποτε  πηγή η πληροφορία έχω στη διαθεσή μου. Η σχεση που έχεις με του αλλους ανθρώπους αποτελεί και έναν διαφορετικό καθρέφτη του εαυτου σου.

Τέλος αναλύω το χασμα που υπάρχει ανάμεσα στα δικα μου ''ξέρω'' και τα ''πιστευω'' των αλλων. Σε τελική αναλυση ,ποια ειναι τα αίτια αυτου του χάσματος ; Προσπαθώ να γεφυρώσω το ρηγμα αυτό και τελικά βελτιώνω τη σχέση μου με τον υπόλοιπο περίγυρο. Γίνομαι καλύτερος άνθρωπος  για μενα,για τον φίλο μου,την οικογενεια μου,τον συντροφο μου και πορεύομαι σε εναν δρόμο αγάπης και σοφίας.

Ζούμε μέσα σε μια εξωπραγματική πραγματικότητα.

    Ζούμε μέσα σε μια εξωπραγματική πραγματικότητα,άγευστη,άχρωμη μα ηδονική.Μέσα σε εναν κόσμο γεμάτο αυταπάτες.Δίχως φως ,δίχως μορφή .Τίποτα αληθινό,τίποτα σταθερό.
   Πιανώμαστε απο τα ρεύματα των ποταμιών με σκοπό  να οδηγηθούμε στη γαλήνη.Σαρώνουμε τον  κενό αέρα και προσπαθούμε να σταματήσουμε το χρόνο,τη στιγμή.Μάταια!Ο άνεμος τρέχει με άπιαστους ρυθμούς  και το νερό κοντεύει να μας πνίξει.Και εμείς ακόμα μιλάμε για παρόν.Η στιγμή του χθές δεν θα ξαναέρθει και απο το αύριο να πιαστούμε δεν θα προλάβουμε.Οι χτύποι της καρδιάς μας ατέλειωτες κραύγες.Και η ταραχή του μέλλοντος ακόμα μας τρομάζει.Ο ιδεατός κόσμος στον οποίο ζούμε  δεν προσφέρεται για αναζητήσεις.Αύτος ο κόσμος είναι πια λευκός.
   Αυτός ο κόσμος είναι κενός.Όπως κενοί είμαστε και εμείς.Όλοι μας,άυλα υλικά που σκορπίζονται στο σύμπν αναζητώντας σήματα  απο το υπερπέραν.